Ter ere van de start van het ‘echte’ gedeelte van het indoorseizoen heb ik een compilatie gemaakt van mijn trainingsarbeid in de feitelijk eennalaatste week voor mijn eerste meerkamp tijdens de 5 Nations meerkamp in Apeldoorn op 30 en 31 januari.  In deze week korte, scherpe trainingen, werken aan details. Echt de Puntjes op de P zetten, zeg maar.

Het heeft niet zoveel zin om de allerlaatste week te laten zien voor een meerkamp omdat ik dan niet zoveel meer doe. Maandag rustdag, dinsdag en woensdag nog wat aan het zelfvertrouwen schaven in het krachthonk en op de baan. Donderdag misschien wat loslopen en een paar scherpe versnellingsloopjes. Vrijdag op bed, op reis naar het atletenhotel, aan de kaarttafel en nog meer in bed. Door zo’n week te laten zien zou men wel eens kunnen denken dat ik lui ben.

De volledige week van maandag 18 tot en met zondag 24 januari:
- Maandag: rustdag (dat begint lekker!)
- Dinsdag: kracht (o.a. 3-2-2-1-1-3 trekken en 3×2 bank)
PR trekken gehaald 82,5 kilo, bank laatste setje 2×115 kilo. Dat is sterk voor mijn doen.
- Woensdag: ver uit 12-pas, horden (4 horden op 7,5 en 8,1 meter), beetje turnen
- Donderdag: startjes met Elektronische Tijdwaarneming, 1×30 vliegend (in 3,04 sec.)
- Vrijdag: kracht (power snatch, bank schuin)
- Zaterdag: hoog uit dribbel 3- en 5-pas, kogelstoten)
- Zondag: polshoog uit 12-pas, 2×200 met 30 sec rust, 2×500 met ruim 2 min rust (in 2e 500 na 1 ronde uitgestapt met stijve kuit, geen risico nemen)
- Maandag: rustdag

Bij de mannen bestaat de zevenkampploeg uit Eelco Sintnicolaas, Bob Altena, Pelle Rietveld en Ludo van der Plaat en Bob Altena. Sintnicolaas benaderde vorig jaar met zijn score van 6036 het Nederlandse record van Chiel Warners (6071 punten in 1999). Altena en Rietveld staan met 5565 en 5563 punten vlak bij elkaar op de Nederlandse aller tijden ranglijst. (Dit moet 5620 punten zijn voor Pelle, gescoord in maart 2009 bij NCAA Indoor Nationals in College Station, TX). Van der Plaat scoorde in 2005 zijn beste totaal van 5425.

Het kwartet vijfkampsters is Remona Fransen, Amanda Spiljard, Babs Egbers en Nadine Broersen. Fransen brak vorig jaar door met haar record van 4276 punten in Apeldoorn – goed voor de zevende plaats op de eeuwige Nederlandse ranglijst.

Bron: Atletiekunie.nl

Nieuw huis
Ik heb het in deze schrijverijen al eerder gehad over het dubbel-verschijnsel. Ook de bouwers van HSL en Noord-Zuidlijn hadden daar notie van moeten nemen, maar het blijkt dus zo te zijn dat mensen geen realistische schatting kunnen maken van een arbeidsproject dat ze nog moeten gaan volbrengen. Ook bij onze verhuizing is het zo verlopen. Je denkt: ‘likje verf, beetje schuren hier, vloertje leggen daar, kastje in elkaar schroeven, verhuizen, Bob’s your uncle’. Maar het dubbel-verschijnsel dicteert dat we die schatting nog hadden moeten verdubbelen.
Daar komt dan nog bij dat ik afstam van buitenmensen. Boeren, boomkwekers. Wat er zich in huis afspeelt, daar weet een Rietveld heel weinig van. Veel linkerhanden in de familie. Gelukkig heb ik hele handige (vaders van) huisgenoten die de schade van mijn doe-het-zelfarbeid nog binnen de perken wisten te houden. Er is een wereld met decoupeerzagen, schuurpapier, verstekbakken en vooral montagekit voor me opengegaan. (Want zoals ze in Brabant zeggen: ‘Als ge ‘t nie meer wit, dan hedde altijd nog kit.’)
Maar nu is er uit de chaos een prachtig en uiterst functioneel appartementje verrezen, waarin vooral het eten centraal staat. Met drie sporters in een huis is dat het meest opvallende. Ik noem: twee pakken Wereldgerechten voor 3 personen, 1,6 kilo aardappelen schillen en dan eigenlijk te weinig andijviestamppot hebben voor 4 personen en meer dan een brood per dag erdoorheen jagen. Het is een productief gezelschap.

Nieuwe baan
Vrijdag aanstaande gaan we van start. Buurman Berry en ik worden combinatiefunctionarissen. Flink gebrainstormd gisteren op de Ilion nieuwjaarsreceptie, de eerste werkbespreking staat vast in mijn agenda en hoewel het 2 tot 4 weken zou duren had ik al na 2 dagen mijn Verklaring Omtrent het Gedrag binnen. Ik maak daaruit op dat zelfs het Ministerie van Justitie blijkbaar onze plannen en mijn goede voornemens ondersteunt. Een geruststellende gedachte.

Nieuw seizoen
Maar ik moet toch vooral aanstippen dat er een nieuwe lente is aangebroken op de baan. Het mag duidelijk zijn dat dat een metafoor is, want zelfs in de Ilion-hal wordt het niet warmer dan 10 graden. Het zijn zware tijden voor een atleet met dit weer, ik had er heel wat voor over gehad om net als mijn vriendinnetje Lesley nu in Zuid-Afrika te trainen. Maar teveel verplichtingen in Nederland en verdomd, het loopt ook in dit weer eigenlijk best lekker.
De stand van zaken kan ik het beste verbeelden met het filmpje van het wedstrijdje dat ik gisteren in Zoetermeer gedaan heb. Eindresultaat: 4,50 meter, matig. Vijf van de zes sprongen mislukt, dat is ook niet best.

Maar analyseren we het nader dan vallen toch een aantal positieve signalen op. Zo heb ik voor het eerst met een stok van 5 meter gesprongen, en voor het eerst uit 14-pas gesprongen. Mijn pr van 5.00 meter heb ik uit 12-pas met een 4,80 meter stok gehaald. De rek is wel een beetje uit die aanloop en uit die stok. Wil ik dus hoger sprongen moet ik de overstap maken naar langere, stuggere stokken en dus ook naar een langere aanloop, want zonder de extra snelheid die ik uit die langere aanloop haal kan ik die stuggere stok niet buigen. Dat ik gisteren in de frisse Zoetermeerse hal dus überhaupt die stugge stok al ter hand durfde te nemen was al een overwinning op zich.
Zo sta ik er dus voor. Het stelt nu allemaal nog niet zoveel voor, van de zes keer ga ik nog vijf keer op mijn bek. Maar ik ben voorwaarden aan het creëren die nu eenmaal nodig zijn om succesvol te zijn. En gister leidde dat al bijna tot succes, de aanloop was sterk, snel en stabiel. De afsprong moet nog beter. Het hele filmpje is HIER te vinden.

Reden genoeg in ieder geval om met vertrouwen het echte indoorseizoen tegemoet te treden. Dat gaat zich volledig in Apeldoorn afspelen, in de hal die de parel van de vaderlandse atletiek zou moeten zijn, maar die in de praktijk slechts vijf weekenden in het jaar tot onze beschikking staat. Van die vijf ben ik er wel vier weekeinden aanwezig, dus ik maak goed gebruik van de mogelijkheden.

30/31 januari Meerkampinterland tegen Spanje, Groot-Brittantie, Tsjechie en Frankrijk.

6 of 7 februari NK indoor (alleen polshoog).

13 februari NK studenten (ver, kogel en misschien hoog).

20/21 februari NK Meerkamp indoor.

Daarna weer rust, zodat ik al op 1 maart met de voorbereiding op het buitenseizoen kan beginnen. In maart en/of april zal ik ook de warmte van waarschijnlijk de Canarische Eilanden opzoeken, zoals dat een goed atleet nu eenmaal betaamt. Plannen maken, goede voornemens zou je ze ook kunnen noemen. Het hoort zo bij deze periode en is eigenlijk hartstikke leuk. Laat ik dan ook met een welgemeende nieuwjaarswens afsluiten. Zo’n zes maanden geleden stond ik er niet goed voor. Het leek heel lastig te worden om mijn dromen te verwezenlijken, door geldgebrek en blessures. Die situatie is nog niet eens zo heel veel later heel anders. Dat wens ik u allen dus ook toe. De realisatie van uw persoonlijke doelen; met een uitgekiende dosis volharding, plezier en oplettendheid kan het ineens binnen handbereik zijn. Derhalve vooral veel plezier in het komende jaar gewenst!

Zo blijf ik toch in contact met mijn Zweedse achtergrond!

Het nieuwe appartement is af, waarbij af dan betekent dat er nog ongeveer honderd kleine klusjes moeten gebeuren. Het is in ieder geval bewoonbaar in de zin dat er gedrieën andijviestamppot gegeten is.

Het nieuwe adres:
Florens van Brederodelaan 212
2722 XM Zoetermeer

De inspirerende leiders van de Tegenpartij wisten het al begin jaren ’80. Samen, daar word je zelf alleen maar beter van. Ik heb de afgelopen tijd de heren Koot en Bie dan ook niet alleen geprobeerd te eren door zo vaak mogelijk zo creatief mogelijk met de Nederlandse taal om te springen. Neen, op meerdere vlakken huldig ik het motto ‘samen voor ons eigen’.

London
Mijn vorige schrijven dateerde van 3 november, op 5 november stond ik in alle vroegte op Rotterdam Airport voor de Zoetermeer Topsport studiereis naar London. Ik heb mooie dingen gezien zoals het aanstaande Olympisch stadion en vooral een voorproefje gekregen van de energie die door London giert in voorbereiding op ‘the greatest show on Earth’, het worden heel bijzondere Spelen dus ik moet maar zorgen dat ik erbij ben!

Floracross
Twee dagen na London stond ik in een regenachtig Boskoop aan de start van de 2 kilometer crosswedstrijd bij de Floracross. Aangezien ik geboren ben in Boskoop, was dit vroeger altijd een thuiswedstrijd. Sinds 2000 was het er niet meer van gekomen, terwijl het eigenlijk helemaal geen kwaad kan in deze periode om wat extra aan de basisconditie te werken. Tot je enkels wegzakken in een spruitenveld, het was een leuke afwisseling. Nostalgisch geploeter.

Ziek
Of het door de vliegreis naar London gekomen is of dat het, zoals geopperd werd, de Boskoopse spruitenkoorts betrof, is me onduidelijk. Maar feit is dat ik vier dagen na London en twee dagen na de Floracross ‘s ochtends fris naar m’n werk ging en binnen drie uur ziek als een hond was (als dat een uitdrukking is). Het duurde een week voor ik weer toonbaar was, en nog een week voordat ook de post-koorts lamlendigheid uit me was. Om publicitaire redenen heb ik maar volgehouden dat het de Mexicaanse griep was, de verslaggeving in de media gaf daar ook alle reden toe, overigens. Maar zeker weet ik dat niet. Leuk was het niet, in ieder geval.
Beter
Ik voelde me in ieder geval erg gesterkt door de praatprogramma’s die net in die week alleen maar over de griep gingen. Dat is nu allemaal achter me, gelukkig. 17 april blesseerde ik mijn lies tijdens het hordelopen in Miami, vorige week was er geen enkele reden te bedenken om niet weer over wat hekken te scheren. Het zou een cliché om het daarbij gepaard gaande gevoel te vergelijken met het bedrijven der liefde. Daarmee zou ik ook mijn vriendinnetje schromelijk tekort doen. Maar het was heel leuk om weer horde te lopen.

Verhuizen
Maar goed, het thema was ‘samen voor ons eigen’ en daar zal ik nu toch dieper op in moeten gaan. Het is begonnen in een brainstorm een paar maanden geleden: ‘Zouden we niet geld, energie, tijd en moeite kunnen besparen door een huis te delen?’ Dat resulteert donderdag in het ontvangen van de sleutel van de Florens van Brederodelaan 212 in Zoetermeer. En we, dat zijn kanoslalommer Robert Bouten (www.robertbouten.nl), polsstokker Joël de Water en ik. De symboliek druipt er vanaf, op nummer 212 op weg naar 2012! Robert heeft de Olympische ervaring al, 9e in Beijing, en ik ben natuurlijk vast van plan daar volop van te profiteren. Omgekeerd geeft Robert ook aan het samenwonen helemaal te zien zitten, maar de redenen daarvan zijn voor mij niet helemaal te doorgronden. En Joël, dat is gewoon een heel gezellige jongen! Het motto dus ‘samen voor ons eigen’. Minder huur per persoon, minder vaak koken, minder vaak stofzuigen, maar meer van elkaar leren.

Baan
Maar er is nog meer, gisteren ben ik namelijk aangenomen voor een combinatiefunctie door Ilion en de Gemeente Zoetermeer. Combinatiefuncties zijn het gevolg van een overheidsimpuls en zijn erop gericht het gat tussen scholen en sportverenigingen of cultuurinstellingen te dichten. In de 0,5 fte die ik ter beschikking krijg ga ik voor ongeveer de helft de jeugdsectie van Ilion ondersteunen en verder professionaliseren, voor de andere andere helft voor scholen en maatschappelijke instellingen in Zoetermeer mij bezig houden met jeugdbeweegstimulering. En wel samen met goede vriend Berry, want die is voor 0,3 fte aangenomen. Geen verhalen in deze nieuwsbrief meer over geldelijke problematiek. Samen met mijn activiteiten voor Maar Dat Terzijde geeft me dit een mooi inkomen, en dus de vrijheid om te investeren in mijn sport, en ruimte in mijn hoofd die eerst door financieel gepieker ingenomen werd.